Письмо
Татьяны к Онегину

Я к вам пишу — чего же боле?
Что я могу еще сказать?
Теперь, я знаю, в вашей воле
Меня презреньем наказать. презреньем наказать                            – ukarać pogardą

Но вы, к моей несчастной доле
Хоть каплю жалости храня,                                                                  tu : posiadając odrobinę litości
Вы не оставите меня.

Сначала я молчать хотела;
Поверьте: моего стыда
Вы не узнали б никогда,
Когда б надежду я имела
Хоть редко, хоть в неделю раз
В деревне нашей видеть вас,

Чтоб только слышать ваши речи,
Вам слово молвить, и потом                                                   молвить-mówić, powiedzieć
Все думать, думать об одном
И день и ночь до новой встречи.

Но, говорят, вы нелюдим;                                                    нелюдим-odludek, samotnik
В глуши, в деревне все вам скучно                                   скучать — nudzić się

А мы… ничем мы не блестим,
Хоть вам и рады простодушно.                                          tu: cieszymy się naiwnie, widząc Pana

Зачем вы посетили нас?
В глуши забытого селенья                                                   селение=село
Я никогда не знала б вас,
Не знала б горького мученья.
Души неопытной волненья                                                 tu: niepokoju niedoświadczonej duszy
Смирив со временем (как знать?),                                   смириться — upokorzyć się, tu : poddać się
По сердцу я нашла бы друга,
Была бы верная супруга
И добродетельная мать.                                                     Добродетельная- pełna zalet

Другой!.. Нет, никому на свете
Не отдала бы сердца я!
То в вышнем суждено совете…                                       tu: To w najwyższej radzie jest przeznaczone
То воля неба: я твоя;

Вся жизнь моя была залогом                                         залог — depozyt, zadatek
Свиданья верного с тобой

Я знаю, ты мне послан богом,
До гроба ты хранитель мой…                                        гроб – trumna; хранитель- stróż, strażnik, opiekun

Ты в сновиденьях мне являлся
Незримый, ты мне был уж мил,                                   незримый- niewidoczny
Твой чудный взгляд меня томил,                                томить- nękać trapić
В душе твой голос раздавался
Давно… нет, это был не сон!
Ты чуть вошел, я вмиг узнала,
Вся обомлела, запылала
И в мыслях молвила: вот он!

Не правда ль? я тебя слыхала:
Ты говорил со мной в тиши,
Когда я бедным помогала
Или молитвой услаждала                                             услаждать-umilać
Тоску волнуемой души?

И в это самое мгновенье
Не ты ли, милое виденье,
В прозрачной темноте мелькнул,
Приникнул тихо к изголовью?                                     изголовье- wezgłowie
Не ты ль, с отрадой и любовью,                                  отрада- ukojenie, osłoda
Слова надежды мне шепнул?

Кто ты, мой ангел ли хранитель,
Или коварный искуситель:                                          коварный-podstępny

Мои сомненья разреши.                                              разрешить сомнения — rozstrzygnąć watpliwości
Быть может, это все пустое,
Обман неопытной души!                                             обман- zakłamanie
И суждено совсем иное…

Но так и быть! Судьбу мою
Отныне я тебе вручаю,                                                отныне-odtąd
Перед тобою слезы лью,
Твоей защиты умоляю…                                            умолять-blagac, prosić

Вообрази: я здесь одна,
Никто меня не понимает,
Рассудок мой изнемогает,                                        изнемогать- jest znużony, pada
И молча гибнуть я должна.

Я жду тебя: единым взором                                    единый взор= tu :niezwykłe spojrzenie
Надежды сердца оживи
Иль сон тяжелый перерви,
Увы, заслуженным укором!                                    увы- cóż, niestety ;укор- zarzut, skarcenie
Кончаю! Страшно перечесть…                              страшно перечесть- boję się przeczytać
Стыдом и страхом замираю…
Но мне порукой ваша честь,                                  порука-poręczenie
И смело ей себя вверяю…                                      вверять – ufać

https://www.youtube.com/watch?v=VZlLGgH5xXw

Był czas, gdy wszyscy uczyliśmy się języka rosyjskiego. Dlatego wielu z nas jeszcze pamięta ten język. Teraz wystarczy go sobie przypomnieć.
Na zajęciach właśnie to robimy – przypominamy odłożone już wiadomości poprzez aktywne słuchanie oraz mówienie.
Tematy naszych rozmów są różnorodne: kultura, turystyka, współczesne środki przekazu czy kuchnia rosyjska. Na zajęciach wykorzystujemy filmy, fotografie, teksty i piosenki.
Nie tylko słuchamy utworów rosyjskich, ale próbujemy śpiewać piosenki zarówno już nam znane jak i nowe.
Uczestniczymy w „wędrówkach” po Moskwie czy Sankt Petersburgu , a ostatnio „byliśmy” także na południu Rosji – w Soczi i na brzegu Morza Czarnego.
Aktywnie poznajemy kuchnię rosyjską, przygotowując popularne dania jak „solianka” czy „bliny”.
Nasze zajęcia nie ograniczają się wyłącznie do zajęć w budynku Uniwersytetu III Wieku; z naszej inicjatywy zorganizowany został wyjazd do Teatru Buffo na „Wieczór piosenki rosyjskiej”.
Myślimy także o zorganizowaniu wycieczki tam, gdzie nie tylko będzie można posłuchać jak mówią Rosjanie, ale także zmierzyć się z naszymi umiejętnościami w komunikowaniu się językiem rosyjskim.
Język rosyjski staje się popularny. Zwiedzając świat często możemy skorzystać z jego znajomości, bowiem w wielu państwach możemy spotkać rosyjskojęzycznych pracowników.

10 russkich bliud
https://www.youtube.com/watch?v=fnPNGZ3mlK4
I. Allegrowa „ Nie zakonczennyj roman”
https://www.youtube.com/watch?v=prNWJeTddfU
Narodnyj gruzinskij baliet
https://www.youtube.com/watch?v=5WK6kpuoigU

Wykładowca: mgr Irena Jaśniak-Wielec
Starosta:

Realizacja:
14.00 – 15.30  język rosyjski  – sala 30

Link do piosenki A. Rozenbauma ” Pokażitie mnie Moskwu „
O tekście tej piosenki rozmawialiśmy na ostatnich zajęciach w kontekście tematu o Moskwie.
Pozdrawiam wszystkich i zapraszam na zajęcia.
Irena Jaśniak-Wielec